cjistielîr cjis|tie|lîr [CO, TS]
-
s.m.
stor.
insediament protostoric sierât tor ator di un arzin di tiere e arzin di tiere che al cjape dentri chel insediament:
la campagne di sgjâfs intal cjistielîr di Gradiscje (Venusia Dominici, Giovanni Filippo Rosset, Ce che nol è sdrumât dal om al conte di nô: i cjistielîrs di Codroip)
Var. cjastelîr , cjistilîr , cjastilîr