cjastradin
/-ìn/
cjas|tra|din
[BF]
-
s.m.
zoot., becj., gastr.
agnel cjastrât
Sin. adin
, cjastrât
-
s.m.
(fig., pop.)
om che al è stât spadât:
o jentrarin ta lu palaç da lu sultan e doi cjastradins di siôr vistûts a mi compagnarin (Raff BB Lazzara, trad. Stiefin Morat, Lu miliart)
Cfr. eunuc