cjassâ  cja|ssâ  [CO]

  1. v.tr. fâ scjas, fâ confusion, fevelâ a vôs alte, zigâ o ridi a fuartcun dute libertât / si à ridût, si à cjassât (Pieri Çorut, Il mus siôr); si sintive il ridi e il cjassâ dai fruts dal ricreatori (Pieri Somede dai Marcs, Ta la ombrene de canoniche)
    Cfr. sunsurâ , bacanâ