cjarvonere /-è-/ cjar|vo|ne|re [CO]
- s.f. viôt cjarbonere : al vevo la fario cul batafier e aì de cuatri a buinoro fin sero al spiçavo pontos, sapins, grifs, al fasevo curtìs, massancs e manarios e al feravo cjavai, par no cjacherâ des cjarvoneros che al fasevo par vio lu cjarvon pal so lavuor (Novella Del Fabbro, Testimonianços di uno fameo vivudo a Culino tal 800)