cjarpin  /cjàr-/  cjar|pin  [CO, TS]

  1. s.m. bot.com. arbul de famee des Betulaciis, lat. sient. Ostrya carpinifoliail varc dal bosc al passave jenfri peçs e cjarpins, fra il ros dai laris e il scûr dai rôi (Maria Forte, Cjase di Dalban)
    1. marang. len di chel arbul, di pôc presicuant che al rivà li de beorcje al cjalà il Crist de ancone, mâl intaiât tal cjarpin, brut e sec (Angelo Covazzi, Jacum in tribunâl par un piçut di fen)
  2. s.m. bot.com. Carpinus betulus, viôt çamar