cjarpin /cjàr-/ cjar|pin [CO, TS]
-
s.m.
bot.com.
arbul de famee des Betulaciis, lat. sient. Ostrya carpinifolia:
il varc dal bosc al passave jenfri peçs e cjarpins, fra il ros dai laris e il scûr dai rôi (Maria Forte, Cjase di Dalban)
- marang. len di chel arbul, di pôc presi: cuant che al rivà li de beorcje al cjalà il Crist de ancone, mâl intaiât tal cjarpin, brut e sec (Angelo Covazzi, Jacum in tribunâl par un piçut di fen)
- s.m. bot.com. Carpinus betulus, viôt çamar