cjarpin  /cjàr-/  cjar|pin  [CO, TS]

  1. s.m. bot.com. arbul de famee des Betulaciis, lat. sient. Ostrya carpinifolia:  il varc dal bosc al passave jenfri peçs e cjarpins, fra il ros dai laris e il scûr dai rôi (Maria Forte, Cjase di Dalban)
    Sin. gjermiscli
    1. marang. len di chel arbul, di pôc presi:  cuant che al rivà li de beorcje al cjalà il Crist de ancone, mâl intaiât tal cjarpin, brut e sec (Angelo Covazzi, Jacum in tribunâl par un piçut di fen)
  2. s.m. bot.com. Carpinus betulus, viôt çamar
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl