cjapitaneât  cja|pi|ta|ne|ât  [BF, TS]

  1. s.m. stor. incjarie, ufici e jurisdizion di un cjapitani e teritori che al è sot di un cjapitani, tant che magjistrature medievâl e modernesalvât l’onôr del cjapitaneât / del nobil teritori Rosean (Nicolò Morlupin, Salvât l’onôr dal cjapitaneât)
    Var. cjapitaniât