cjanaipâr cja|nai|pâr [CO, TS]
- s.m. agr. cjamp tignût a cjanaipe: un dei mieçs par estirpâ l'jarbaç, la zizanie, dai cjamps, al è il cjanaipâr. La cjanaipe, cressint sù alte e fisse, a scjafoie la zizanie (Giuseppe Ferdinando del Torre, Il contadinel. Lunari par l'an 1865)
- s.m. [BF] ingjâf jemplât di aghe li che si ten a masarâ la cjanaipe
- s.m. [BF] cui che al ten, che al lavore o che al vent la cjanaipe