cjamis  /-à-/  cja|mis  [CO]

  1. s.m. vieste lungje, doprade in liturgjiis o in cierts mistîrs parsore dai vistîtsa jerin dôs bancjis cun sîs fruts par bande, vistûts cuntun cjamis blanc lunc fin là jù dai pîts (Carlo Sgorlon, Prime di sere); [la crôs di Sant Pieri] la puarte un om de carataristiche filusumie cjargnele, cuntune barbe lungje e fisse, e che al viest un cjamis ros (Renzo Balzan, Sense a Sant Pieri)
    Var. cjamiç
    Cfr. cjamesot