cjaldure  /-ù-/  cjal|du|re  [CO]

  1. s.f. cundizion di temperadure dal aiar une vore alteal faseve il sartôr, le veve vude peloche. Lavorâ dîs e ancje dodis oris in dì, sot di une cjaldure che lu disfaseve, intune barache dal esercit inglês (Gianni Gregoricchio, Barbe Masaniello)
    Cfr. cjaldon , arsure , scjafoiaç
Proverbis:
  • San Vicenç, grant criùre; sant Laurinç, grant cjaldure: la une e la altre pôc e dure