cjaldiç /-ìç/ cjal|diç [CO]
-
adi.
un pôc cjalt, avonde cjalt, ma in maniere che no plâs:
cenonè, co foi là, jentrât te sale, / el tuf cjaldiç, la lûs / mi àn imbote confûs (Pieri Corvat, Une cjoche di… Çorat)
- s.m. temperadure avonde cjalde, che no plâs: che al fos par vie dal cjaldiç o par colpe dal masse masanâ, il fat al è che si jere poiât cuintri dal tronc [par polsâ] (Gianni Gregoricchio, Îr e doman)