cirant /-ànt/ ci|rant [CO, TS]
-
s.m.
ornit.com.
uciel de famee dai Fringjilidis, cun bec fuart, colôr pal plui vert cun plumis des alis zalis e neris, lat. sient. Chloris chloris:
scuasi ad ogni balcon / cjantavin te canoniche franzei, / luiars, montans, cirants, / tes scjepulis che il predi al governave (Emilio Nardini, Pre Pieri miserie)
Sin. verdon