cimbar  /cì-/  cim|bar  [BF, TS]

  1. s.m. bot.com. arbul de famee des Rosaciis, che al fâs pomis avonde piçulis, garbitis, lat. sient. Crataegus azarolusbutait fûr dai vuestris orts chei cimbars, chei emulats, chei brugnui di cjarande, e metit gnovis plantis (Giuseppe Ferdinando del Torre, Il contadinel. Lunari par l'an 1871)