cicogne  /-ò-/  ci|co|gne  [CO, TS]

  1. s.f. ornit.com. grant uciel blanc cun alis neris e bec lunc colôr naranç, çatis lungjis, lat. sient. Ciconia ciconiaviodi lis cicognis di Aquilee che si 'ndi levin par no crepâ di fam, e capî che la citât e jere aromai al stremit, al fo dutune (Josef Cjargnel, Atile a Aquilee)