cherubin  /-ìn/  che|ru|bin  [CO, TS]

  1. s.m. religj., art agnul, che daûr di ciertis classificazions al è dal secont ordin, dispès figurât dome cul cjâf e cun dôs alutisa tasin i sants, i agnui a àn metude di bande la musiche e la danze, i cherubins no movin lis alutis e i serafins nancje no tirin flât (Tonin Cjapielâr, Preparatîfs in cîl)
    Var. carubin