cerpidure  /-ù-/  cer|pi|du|re  [CO, TS]

  1. s.f. agr. azion, ativitât e maniere di cerpî, di taiâ o scurtâ i ramaçs di une plante, par dâi une cierte forme e soredut par che e vedi une cierte produziontai zardins si fâs la cerpidure dai rosârs (Mario Martinis, Il grant lunari dal Friûl. Lui)
    Sin. cuinçadure
    Cfr. cerpide