celade /-là-/ ce|la|de [BF, TS]
-
s.f.
arm.
sorte di elm cence cimîr e cence creste:
induès lu zac, in cjâf la sô celade (Anonim, Traduzion dal cjant I dal Orlando furioso);
e de celada in lûc, jo met la scufa (Zuan Josef Busiç, La Eneide di Virgjili)
Cfr. celadon