cassîr ca|ssîr [CO]
- s.m. cui che al lavore te casse di une buteghe o di une bancje o altri, che al cjape e che al da bêçs: o soi distès content parcè che mi sint un altri. O ai lassât daûr il gno noiôs lavôr di cassîr tal marcjât (Checo Tam, Karl Marx Stadt)
- s.m. cui che al è responsabil des cassis, dai bêçs di un ent di un istitût, di une societât e v.i.: il cassîr dal ministeri da la Afriche taliane al à robât 11 milions za vot agn (Redazion Patrie dal Friûl, Si vîf imò su la Afriche taliane)