cariolâ ca|ri|o|lâ [CO]
- v.tr. (ancje ass.) puartâ cu la cariole, puartâ cuntun imprest cuntune sole ruede denant e cun dôs stangjis par sburtâlu a man: fin di frut al veve passât, a un a un, ducj i puescj di fadie [de fornâs]: butâ jù, sapâ tiere, cariolâ e stampâ (Maria Forte, La tiere di Lansing)