caluniadôr /-ù-/ ca|lu|ni|a|dôr [CO]
-
s.m.
cui che al calunie, che al dîs o che al scrîf falsetâts par discreditâ o par fâi dam a cdn.:
cualchi volte, ma da râr, [si leve in tribunâl] ancje par svindicâsi di cualchi caluniadôr o par dâje tal nâs a cualchi bulo slengonat o bausâr (Arturo Feruglio, I purcjinei)
Var. calugnadôr