buraze /-à-/ bu|ra|ze [CO, TS]
-
s.f.
bot.com.
jerbe spontanie, une vore comune, cun fueis che si puedin mangjâ e rosutis colôr blu viole, lat. sient. Borago officinalis:
la brave parone e met inte salate lis rosis di cressò […], di buraze, e cu lis sôs fueis e fâs fritulis (Emilia Baldassarre, Ort e cusine);
la buraza a buta fûr / cjamò in font dal ort (Anna Bombig, Una rosa via pal mont)
Sin. malai