buiat  /-àt/  bu|iat  [CO]

  1. adi., s.m. che, cui che al è di Buiei tancj buiats che a si son fats onôr ator pal mont (Laurin Zuan Nardin, Buie, storiis di nons di lûc); "E culì al sarès dentri dut il nestri paîs? Dute la storie dai buiats?" (Lelo Cjanton, Alviero Negro, Buie)
    Sin. buiês
  2. adi., s.m. [CO, TS] ling. varietât di furlan tipiche di Buie
    Sin. buiês