bramôs  bra|môs  [CO]

  1. adi., s.m. che, cui che al è plen di brame, di desideri, di voiecurisin, tornaitmi a scrivi, / che di vô jo soi bramôs; / se soi muart, jo torni a vivi / par sintî la vuestre vôs (Popolâr - Valentino Ostermann, Curisin, tornaitmi a scrivi - Villotte friulane); ancje lui al jere bramôs di partî, di fâ come chei altris (Maria Forte, Cjase di Dalban)
    Sin. voiôs , desiderôs , seneôs