bradascjâ1  bra|das|cjâ  [CO]

  1. v.tr. (ancje ass.) passâ cul bradasc, scovâ cuntune scove di ramaçutsbradascjâ la pedrade dal curtîl (Alan Brusini, Chel zovin sence non)
    1. (fig., ancje ass.) movi, parâ vie o in bande cun fuarcel'aiar al bradascjave i nûi e lis pichis des monts a comparivin colôr rose sul neri dal bosc (Alan Brusini, Gian Paolo Linda, I forescj)