bradascjâ1 bra|das|cjâ [CO]
-
v.tr.
(ancje ass.)
passâ cul bradasc, scovâ cuntune scove di ramaçuts:
bradascjâ la pedrade dal curtîl (Alan Brusini, Chel zovin sence non)
- (fig., ancje ass.) movi, parâ vie o in bande cun fuarce: l'aiar al bradascjave i nûi e lis pichis des monts a comparivin colôr rose sul neri dal bosc (Alan Brusini, Gian Paolo Linda, I forescj)