botam  /-àm/  bo|tam  [CO]

  1. s.m. cuantitât o categorie di botis e di altris recipients di dovisjevâ la mufe e ogni cjatîf odôr al botam (Giuseppe Ferdinando del Torre, Il contadinel. Lunari par l'an 1871); par la ocasion jarin stadis fatis barcjutis cun botam e cun lis brentis dal vin (Luciano Spangher, Dal Rascjel a la Senaus)