boseme  /-sè-/  bo|se|me  [BF, TS]

  1. s.f. becj. vissare di bestie macelade
    1. (fig., scherç., iron.) vissare o panze di personeo stin bogn, o sopuartìn e o lavorìn cence fâ tantis burianis, cence savoltâ la boseme des autoritâts (Josef Marchet, Ai beduins sì a noaltris no)