boseme /-sè-/ bo|se|me [BF, TS]
-
s.f.
becj.
vissare di bestie macelade
- (fig., scherç., iron.) vissare o panze di persone: o stin bogn, o sopuartìn e o lavorìn cence fâ tantis burianis, cence savoltâ la boseme des autoritâts (Josef Marchet, Ai beduins sì a noaltris no)