bombardin /-ìn/ bom|bar|din [BF, TS]
-
s.m.
mus.
strument a flât di leton, voluminôs, intonât in si bemol:
il famôs viulin dal Mestri, il clarinet dal barbîr Pian, la viole di Titeti cjalderâr, il bombardin di Jacum Cataneo (Bepo Marion, Il Pari Eterno)
Sin. bombardine