bombardin  /-ìn/  bom|bar|din  [BF, TS]

  1. s.m. mus. strument a flât di leton, voluminôs, intonât in si bemolil famôs viulin dal Mestri, il clarinet dal barbîr Pian, la viole di Titeti cjalderâr, il bombardin di Jacum Cataneo (Bepo Marion, Il Pari Eterno)
    Sin. bombardine
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl