blancjon
/-òn/
blan|cjon
[BF]
-
adi., s.m.
(incr., sup.)
viôt blancon
, viôt blanc
:
incurnisât intun arc di lûs blancjona, al vigniva indevant il Bambin che al lava a Betlem (Popolâr - Istitût di Ricercje Achil Telin, Una leienda di Nadâl - Friûl gurizan, Bisiacaria, Goriška)