biscotâ bis|co|tâ [CO, TS]
- v.intr. gastr. tornâ a cuei tal for alc, a temperadure avonde basse, di maniere che si sui dal dut: al comprave diviers chilos di pan, a cjase lu taiave a fetis, daspò lu tornave a puartâ tal for par biscotâlu (Franco Contessi, Gno nono Gjovanin Pelisson contât cemût che lu ricuarde un nevôt)