biliart
/-àrt/
bi|liart
[CO, TS]
-
s.m.
zûcs
zûc che si fâs, in plui versions cun regulis diferentis, fasint rodolâ e tocjâ tra di lôr balis di avoli o di altri materiâl dûr e pesant suntune taule fodrade di tiessût e limitade di spuindis:
"Anìn, anìn viodi zuiâ di biliart" (Luîs Merlo, Puor Naziut);
te sale dacîs un cjap di fantats a zuiavin di biliart (Eugjeni Marcuç, Liende a Sant Zuan)
-
taule e complès dal materiâl che a coventin par chel zûc:
e son doi trê cafês cun biliart (Pieri Çorut, Glemone)