bevude /-ù-/ be|vu|de [CO]
- s.f. azion di bevi, soredut alcolics in cuantitât plui o mancul bondante: di sere tes sagris dai paîs a fâ la bevude e la ridade (Alan Brusini, Par stradis lungjis); "E ce vin, eh? E ce bevudis, corpo! Ce zoventût che e vin passade là vie!…" (Arturo Feruglio, Un grop sul stomi); il nuvìs, par disdebitâsi cui fantats dal borc da la nuvissa, meteva dîs talars di Maria Taresa su la guantiera, par paiâ la bevuda (Ranieri Mario Cossâr, Gnossis gurissanis)