beverade  /-rà-/  be|ve|ra|de  [CO]

  1. s.f. azion di lâ a bevi, soredut des bestiis, o di menâ a bevi, soredut lis bestiise diseve mê none che e vignivin sù di Aquilee chei di Atile, e rivavin ca e si fermavin a fâi la beverade ai cjavai là di chê fontane che e jere li (Popolâr - Istitût di Ricercje Achil Telin, Atile a Madone di Strade - Tiaris di Aquilee)