benviodût /-ût/ ben|vio|dût [CO]
-
adi.
considerât cun favôr:
finide la vore, Sandrin par sbarcjâ il lunari al leve a vendi bagjigjis tes sagris e tes ostariis, benviodût di ducj (Alan Brusini, Amîs come prime)
Var. ben viodût , benjodût , ben jodût