bengâl ben|gâl [CO]
- s.m. fûc di artifici, in particolâr di chei che no svolin, che a restin fissâts tun supuart fasint flamis, faliscjis e fum di colôrs, o plui in gjenerâl, fûc di artifici di cualsisei sorte: bengâi, torcis, lusôrs di ogni maniere, / dut un cumon in fieste citadine (Pieri Corvat, El cuarantevot); o tornavi a cjase, dopo di jessi stât cu la mê int in place a viodi i fûcs artificiâi e i bengâi (Pieri Somede dai Marcs, Bandiere)