bendol /bè-/ ben|dol [BF, TS]
- s.m. zûcs zûc li che si bute lontan un stec che si ten jenfri i dêts dantji fuarce cuntun altri stec: cui coreva a zuiâ di bendol, […] di gjato vuarbo, di von, di bat; altris stava dongjo las bulifas a contâ alc (Leonardo Morassi, La Assjenso)