beçolade /-là-/ be|ço|la|de [CO]
-
s.f.
cuantitât di bêçs vuadagnade o otignude:
par Florean Baduscli, Nadâl al vûl dî une biele beçolade (Josef Marchet, Lis predicjis dal muini);
mi pâr che al lavore ben e che al fâs bielis beçoladis su chê fornâs (Maria Forte, La tiere di Lansing)
Cfr. beçonade