batiram
/-àm/
ba|ti|ram
[CO]
-
s.m.
cui che al lavore il ram, soredut par fâ cjalderiis, cjaldîrs e v.i.:
Toni Nazis, l’ultin batiram di Caprive. Jere lât di frut a imparâ il mistîr a Gurize, a dodis agns (Delchi Tirel, L'ultin batiram);
il Tin al ere batiram e stagnin, al comedave cjaldêrs e calderins e soredut machines da butâ la aghe a las vîts (Gianni Colledani, Vive vive la nuvice)
Var. bateram
-
s.m.
oficine li che si fasin prodots di ram
-
mai par bati il metal te oficine li che si lavore il ram