bastardâsi bas|tar|dâ|si [BF]
-
v.pron.intr.
messedâsi cun altris cul risultât di pierdi carateristichis origjinariis:
lis ricoltis si laivin par tiare, lis stagjons si distudavin tun timp grîs sence bielecis, e murive la tiare, si bastardave il sanc di une int fuarte e simpri zovine, al finive un mont antîc e rampit (Dino Virgili, La aghe da pît la cleve)
Cfr. miscliçâsi , misturâsi , contaminâsi