autogjestion  /-òn/  au|to|gjes|ti|on  [CO]

  1. s.f. gjestion autonome di une comunitât, di une imprese, di une ativitât, di une struture e v.i. di bande di chei che a lavorin o che a operin alìa coventaressin mobilitazions, ativisim sociâl, rinassite de cussience identitarie, come dopo il taramot cu lis esperiencis di autogjestion svilupadis tes tendopolis (Natascia Gargano, 35 agns di Onde Furlane)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl