assetisim  /-tì-/  a|sse|ti|sim  [CO, TS]

  1. s.m. religj., filos. complès di pratichis di rinunzie e di ricercje di purificazion spirituâli interpretis estrems de teologjie catare - i cussì clamâts perfets - a praticavin un assetisim rigorôs (Marc Stolf, Viaç in Europe - Ocitanie)