assetisim /-tì-/ a|sse|ti|sim [CO, TS]
- s.m. religj., filos. complès di pratichis di rinunzie e di ricercje di purificazion spirituâl: i interpretis estrems de teologjie catare - i cussì clamâts perfets - a praticavin un assetisim rigorôs (Marc Stolf, Viaç in Europe - Ocitanie)