amion /-òn/ am|i|on [CO]
- s.m. (incr.) amì une vore strent, une vore leât: Momi Bugjelâr, che al stave no lontan di Mortean, al jere muart. […] Par Jacum un vêr displasê: Momi Bugjelâr al jere un amion e ancje so copari, par vie che i veve tignude a cresime la seconde fie (Angelo Covazzi, Al funerâl)
- adi., s.m. che, cui che al sta ben in compagnie, che al è legri e che al fâs ligrie a chei altris: a disevin ancje che, prime di cjapâ chel puest, al jere plui viert, plui amion e che, cumò, i bêçs lu traspuartavin; che al jere dûr cun se e cun chei atris (Maria Forte, La tiere di Lansing)