alaç /-àç/ a|laç [CO, TS]
-
s.m.
bot.com.
arbul o arbossit de famee des Pinaciis, tipic des zonis di mont, lat. sient. Pinus mugo:
il timp siarât de Cjargne / si inclapìs tal masegn di chê cjase / e intor odôr di alaç / e ritais di soreli (Agnul di Spere, Il timp siarât de Cjargne)
Sin. barancli di mont , mughe , russe- vueli, essence o profum gjavât di chê plante: sgnape di alaç fate in cjase (Natascia Gargano, Il Friûl a Milan)