adesion /-òn/ a|de|si|on [AF]
- s.f. l'aderî, il sostignî, il vê part in alc e il lôr risultât: adesions platonichis [al moviment autonomist] no i son mai mancjadis, simpatiis sentimentâls, sburtadis tividutis, aprovazions cun cualchi risierve a son capitadis simpri (Josef Marchet, La ore decisive); par jessi catolics e covente dome la adesion interne da la anime; no covente nissune imposizion fûr di chê (Francesc Placerean, Cuant che a un popul i gjavin la sô lenghe in glesie, al è pront par jessi soterât)