acustiche /-ù-/ a|cus|ti|che [CO]
- s.f. [TS] sient. part de fisiche che e studie il sun, la sô formazion, la sô propagazion, lis sôs proprietâts: te acustiche de vôs no si rive a cjatâ i fonemis, ven a stâi i sunôrs "ideâi" (Franc Fari, Il cjâf dai furlans)
- s.f. complès des proprietâts che a àn efiet su la propagazion dai suns tun ambient, soredut intune opare architetoniche: il Giovanni da Udine al è un teatri che mi plâs particolarmentri parcè che al à une acustiche stupende (Valentina Pagani, Dut al tacà cuntune note…)
- s.f. viôt musiche acustiche : in chei agns al leve il folk, il blues, la acustiche (Valentina Pagani, Sanc di artist)