abecedari
/-dà-/
a|be|ce|da|ri
[CO]
-
s.m.
libri par imparâ a lei e scrivi:
viodarìn to siôr pari, om di pazience, / golôs di dissendence, / a fassâju, a niçâju, / sù e jù pe cusine a braçolâju, / a dâur il colaçut, / a contentâju in dut, / e po inviâju sul abecedari (Pieri Çorut, Par Cjampanîl - Barnabe)
Sin. abecedarie
Var. becedari
-
s.m.
libri cun repertoris di letaris di diviers caratars o di un caratar speciâl:
"Chel l'è il carater che usavin i Longobarts. Jo ai imparât a cognossilu sundun abecedari longobart, che el veve il cont Michelin" (Giuseppe Dondo, Le curiositât sacomade)