çumpinâ çum|pi|nâ [BF]
- v.intr. cjaminâ saltuçant o cun cualchi dificoltât: Loris al çumpinave daprûf cjalant il pas dal nono e slungjant la gjambute par stâi da pâr (Dino Virgili, La aghe da pît la cleve); Ane e cjalà jù, cuntun lamp di voli la aghe gnervose dal Ariul po, çumpinant su lis mulis scompagnadis, si invià cuintri la scuele che e jere li a cualchi pas (Maria Forte, La aghe dal Ariul)